پل شریدر مطرح كرد؛

جذابیت ساخت فیلم سیاسی در ایران، به آمریكایی بودنم افتخار نمی كنم

جذابیت ساخت فیلم سیاسی در ایران، به آمریكایی بودنم افتخار نمی كنم به گزارش كنكور هنر پل ژوزف شریدر فیلمنامه نویس، كارگردان و منتقد آمریكایی در نشستی رسانه ای درباره سینمای ایران و ساخت فیلم در هالیوود صحبت كرد.


به گزارش كنكور هنر به نقل از مهر، نشست خبری پل ژوزف شریدر فیلمنامه نویس، كارگردان و منتقد آمریكایی با حضور وی و امیر اسفندیاری معاون امور بین الملل جشنواره جهانی فیلم فجر بامداد امروز چهارشنبه ۴ اردیبهشت ماه حاشیه برگزاری سی و هفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر در پردیس سینمایی چارسو برگزار گردید. امیر اسفندیاری در ابتدای این نشست اظهار داشت: شریدر كار خویش را با نقد آغاز كرد و بعد فیلمنامه های مطرحی نوشت و در نهایت آثاری را هم كارگردانی كرد. شریدر در ادامه این نشست درباره قیاس این جشنواره با دیگر جشنواره های بین المللی اضافه كرد: چند جشنواره مانند تورنتو و نیویورك هستند كه می توان این جشنواره را با آنها مقایسه كرد اما گستردگی این جشنواره و استقبال از آن برای من بسیار جالب بود. وی درباره آخر بندی فیلم «راننده تاكسی» كه نگارش آنرا برعهده داشته است، توضیح داد: در زمان ساخت فیلم به دنبال حالت فانتزی در انتها بندی نبودیم اما پس از ۱۰ سال این نظریه عنوان شد كه برای من جالب بود. حتی آخرین فیلم من هم آخر بازی دارد چون ایجاد ایهام در مخاطب برای من جذاب است. شریدر درباره میزان شناخت خود از سینمای ایران و مقایسه آن با سینمای خاورمیانه خاطرنشان كرد: در ۱۵ سال قبل سه نهضت ملی سینمای ایران، رومانی و آرژانتین بوجود آمد كه هركدام جایگاه خویش را دارند و در هر جشنواره ای این انتظار می رود كه آثار ایرانی در آن وجود داشته باشد. وی ادامه داد: برای بیشتر ما در غرب سینمای ایران با كیارستمی و بعدتر اصغر فرهادی ارائه شد. حتی یكی از دوستان من در حال نگارش فیلمنامه ای درباره سینمای ایران است و از من خواست تا فیلم های ایرانی را ببینم. این كارگردان و نویسنده درباره نگارش «آخرین وسوسه مسیح» كه یك اثر ضد مذهبی است در حالیكه خود او فردی كاملاً مذهبی است، توضیح داد: نكته جالب این فیلم در این است كه فیلمنامه نوشته شده از زاویه دید ۳ نگاه مذهبی شكل گرفته و نگاه فرهنگ های مختلف هم در فیلمنامه جمع شده است. به نظر من باید بین انواع سینمای دینی تفاوت قائل شویم. نخستین نوع از سینمای دینی فیلم های پروپاگاندای مذهبی هستند كه بسیار هم خسته كننده اند، دومین نوع فیلم هایی كه حس مذهبی را برانگیخته می كنند و نوع سوم هم آثاری هستند كه درگیری روانشناختی یك مرد با مذهب را در ذهنش به تصویر می كشند. درباره سینما هم باید بگویم هرچه دراین ۱۰۰ سال یاد گرفته ایم در آینده به درد ما نمی خورد چون كه با تغییرات بسیاری مواجه هستیم كه قابل پیش بینی نیست. شریدر متذكر شد: ما در یك مقطع گذار همیشگی به سر می بریم، ایده فرهنگ هالیوود هم دیگر جذابیت ندارد و تا زمانی كه فیلمی را شروع می نماییم ب
بازار امریكا دیگر مهم نیست و برای چینی ها فیلم می سازیم مثل انتقام جویان كه روز گذشته در چین اكران شد فروش بسیار خوبی داشت. فیلم ها در گذشته منحصر به كلاس خاصی از كارگردانان بود كه هر كسی در آن راه پیدا نمی كرد اما امروز هركسی می تواند فیلم بسازد. خبر خوب این است كه همه می توانند فیلم بسازند و خبر بد این است كه دیگر نمی توان از این راه امرار معاش كرد. وی خاطرنشان كرد: ایران ۲ نوع سینما دارد. نخستین نوع آن برای بازار داخلی و دیگری برای بازار جهانی ایجاد می شود كه البته من فیلم های داخلی را ندیده ام بعنوان مثال من فیلم هایی را كه درباره جنگ ایران و عراق ساخته شده اند، ندیده ام. شما ۲ دسته فیلم دارید بنابراین ۲ جشنواره داخلی و جهانی برگزار می كنید. كیارستمی و فرهادی فیلمسازان سیاسی نیستند. در ایران می تواند فیلم های سیاسی جذابی ساخت شود اما فكر می كنم كه ساخت آن دشوار می باشد. وی درباره ساخت فیلمی درباره امام خمینی (ره) اظهار داشت: برای من جالب نیست كه فیلمی درباره سران ایران مانند امام خمینی (ره) بسازم.الان دورانی است كه نمی توان خیلی به آمریكایی بودن افتخار كرد. من در جنگ ویتنام به آمریكایی بودن خود افتخار می كردم اما الان اصلاً به آمریكایی بودن خودم افتخار نمی كنم شریدر افزود: در محلی كه در نیویورك زندگی می كنم سال قبل یك جشنواره یك هفته ای از فیلم ایرانی داشتیم كه نشان داده است ایران راه نفوذ خویش را به هالیوود پیدا كرده است. زمانی كه شما از یك منتقد به فیلمساز تبدیل می شوید دیگر نمی توانید منتقد باشید. فیلمسازان به لطف كسانی كه با آنها همكاری می كنند كارشان را انجام می دهند بنابراین نقد برای یك كارگردان خیلی سخت است. وی درباره سانسور در آمریكا توضیح داد: سانسور مقوله حساسی است در حالیكه علاوه بر سانسور رسمس، سانسور بازاری و خودسانسوری هم وجود دارد اما بدترین سانسور این است كه یك عده در یك اتاق تصمیم هایی می گیرید كه شما دلیل آنرا نمی دانید. سانسور در دنیا در حال افزایش می باشد و تنها منحصر به شما نیست. در آمریكا هم همین اتفاق رخ می دهد و زمانی كه كلیسا و حكومت گرفتار مشكل می شوند این نوع از سانسورها ایجاد می شود. وی درباره اسكار بیان كرد: احترام زیادی برای اسكار قائل نیستم چون كه شایسته سالاری در آن مطرح نیست و اگر امسال جایزه می گرفتم، نمی دانستم باید چگونه جایزه خویش را از دست كسانی كه احترامی برایشان قایل نیستم، دریافت كنم. وی درباره حضور فیلم های مستقل در اسكار اظهار نمود: در بازار سینمای غرب ۱۰ فیلم مستقل دیده می شود كه از بین ۱۵ هزار فیلم دیده شده اند پس احتمال موفقیت یك فیلم مستقل بدون حمایت تبلیغاتی امكان پذیر نیست. جمعیت رای دهندگان در اسكار تغییر كرده است كه نتیجه آن این شد كه فیلمبردار یك فیلم آلمانی نامزد دریافت جایزه شد. وی درباره تحریم های آمریكا ضد ایران عنوان كرد: الان دورانی است كه نمی توان خیلی به آمریكایی بودن افتخار كرد. من در جنگ ویتنام به آمریكایی بودن خود افتخار می كردم اما الان اصلاً به آمریكایی بودن خودم افتخار نمی كنم. ما دولتی داریم كه خواستار تغییر رژیم ایران است كه بیشتر از آن به دنبال دسترسی به منابع نفتی شماست و می خواهد شما جور دیگری باشید. تاثیر هنرمندان در این روند نسبت به تاثیر حكومت ها اندك است و ما باید هر كاری از دستمان بر می آید، انجام دهیم اما این وضعیت عذاب آور است. این كارگردان درباره جشنواره جهانی فیلم فجر بیان كرد: چندان ساز و كار برگزاری این جشنواره را نمی دانم اما هر رویداد هنری كه به دولت وابسته باشد محدودیت دارد. شریدر درباره فیلم های جنگی اظهار داشت: ما فیلم ضد جنگ به معنای واقعی نداریم چون هر تصویری از جنگ آنرا باشكوه نشان داده است. نمی دانم با دیدن آثار جنگی تا چه اندازه می توانیم از جنگ متنفر باشیم. شریدر در انتها درباره جنبش #me too خاطرنشان كرد: این اتفاق و موج مانند یك پاندول است كه باید نتیجه آنرا دید اما سوءاستفاده از زنان از آغاز خلقت وجود داشته است و این جریان تازه، اتفاق خوبی است كه امیدوارم جریان ساز شود. پیش از اینكه به ایران بیایم در فیس بوكم یك پست گذاشتم و نوشتم كه دارم به ایران می آییم. می خواستم هر روز مطلبی درباره تجربه حضورم در ایران منتشر كنم، ولی متوجه شدم نظرم هر روز در حال تغییر است ازاین رو تصمیم گرفتم وقتی بازمی گردم نظراتم را درباره این سفر بنویسم.

1398/02/04
14:28:56
5.0 / 5
3950
تگهای خبر: تصویر , جشنواره , سفر , سینما
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
نظر شما در مورد این مطلب
نام:
ایمیل:
نظر:
سوال:
= ۸ بعلاوه ۳
کنکور دکترای هنر
phdhonar.ir - تمام حقوق برای كنكور هنر محفوظ است

كنكور هنر

کنکور دکترای هنر