فیلمی که 7 سال گروگان گرفته شد!
به گزارش کنکور هنر، رضا سخائی کارگردان «ضابط» با اشاره به روند تولید این اثر سینمایی عنوان نمود که فیلم به علت اعتماد به ذهنیتی آماتور 7 سال گروگان گرفته شد و امکان اکران نیافت.
به گزارش کنکور هنر به نقل از خبر آنلاین به نقل از رضا سخائی کارگردان فیلم سینمایی «ضابط» که اینروزها در گروه سینمایی «هنروتجربه» اکران عمومی شده است، در رابطه با ایجاد ایده و داستان این فیلم بیان کرد: داستان فیلم در رابطه با زنی است که در اطراف کرج زندگی می کند و شبی جلوی ماشینی را می گیرد و سوار آن می شود. راننده که نویسنده است و شب ها پرسه می زند، صدای او را ضبط می کند و کم کم درگیر ماجرای عجیب این زن و پیگیر سرنوشت او می شود. این کلیت قصه است اما اتفاقی که در «ضابط» رخ می دهد، ریشه در یک ماجرای حقیقی دارد.
سخائی در رابطه با ایجاد ایده اولیه فیلم اظهار داشت: پاییز سال ۹۶، بعد از دیداری شبانه با زنده یاد داریوش مهرجویی در حوالی زیبادشت کرج، در راه برگشت، با زنی مواجه شدم که با لهجه آذری جلوی ماشینم را گرفت و درخواست نمود او را سوار کنم. او را سوار کردم. آن زن هم آغاز کرد به روایت کردن بخشی از زندگی و تجربه های شخصی اش.
وی در رابطه با مواجهه حقیقی ای که الهام بخش فیلم شد، توضیح داد: من به سبب دیر وقت بودن و شرایط آن زن، او را سوار کردم اما چون مضطرب و سراسیمه بود، برای احتیاط صدایش را ضبط کردم. در ظاهر شاید شخصیتی خطرناک به نظر می رسید اما در واقع زنی مظلوم و گرفتار بود که انگار در چنگال یک هیولا زندگی می کرد. همین مواجهه حقیقی بعدها جرقه اصلی ایجاد فیلم «ضابط» شد. آن ماجرا ذهنم را بشدت درگیر کرده بود. فردای همان شب، صدای ضبط شده را برای توماج نورایی که از دوستان و نویسندگان است، پخش کردم. او هم آن زمان در کرج زندگی می کرد. پس از شنیدن صدا گفت «می خواهی چکار کنی؟» و من گفتم «بسازیمش». از همان جا ایجاد «ضابط» شروع شد.
سینمای مستقل یعنی تکیه نکردن به کلیشه ها
وی در رابطه با نگاهش به سینمای مستقل و «هنروتجربه» مطرح کرد: برای من سینمای مستقل یعنی بدون اتکا بر کلیشه ها یا تقلید، دغدغه ای حقیقی در وجودت شکل بگیرد و با جسارت پای آن بایستی. آن زمان هنوز امکان گرفتن پروانه ساخت وجود داشت اما احساس می کردم این فیلم نامه مدام باید در راه تمرین و اجرا تکمیل شود، چون فضای کار کاملا رئالیستی بود و تجربه همکاری با علیرضا داوودنژاد به من یاد داده بود که بخش مهمی از فیلم حین تمرین با بازیگران کشف می شود.
این کارگردان اضافه کرد: تصمیم گرفتم فیلم را بدون پروانه ساخت و به صورت مستقل بسازیم و بعد عرضه دهیم. با سعید هاشمی صحبت کردم و او هم پذیرفت تهیه کنندگی کار را برعهده بگیرد. او هم معتقد بود این فیلم باید ابتدا ساخته شود و بعد با قبول مسئولیت، برای دریافت مجوز اقدام نماییم. بعدها تصور کردم او دیگر پیگیر پروژه نیست و مسیر را به صورت دیگری ادامه دادیم. بعد سراغ نسیم ادبی رفتم. او هم صدا را گوش داد و چند جلسه تمرین کردیم. همینطور یک بازیگر جوان هم توسط توماج نورایی معرفی گردید و حدود یک ماه هر روز تمرین داشتیم.
تمرین با نسیم ادبی در راه بهشت زهرا (س)
وی خاطرنشان کرد: حتی ماشین شخصی ام تبدیل به محل تمرین ما شده بود. گاهی در مسیرهای طولانی، مدام دیالوگ ها و موقعیت ها را تمرین می کردیم و همزمان قصه تغییر می کرد و کامل تر می شد. این همان تجربه ای بود که من از سینمای «هنروتجربه» در ذهن داشتم؛ کشف تدریجی قصه در دل تمرین و اجرا.
این دستیار کارگردان باسابقه سینما در رابطه با روند تمرین بازیگران اظهار داشت: تمرین های فشرده ای با نسیم ادبی داشتیم؛ حتی یک روز او را از دربند سوار کردم تا به حوالی بهشت زهرا (س) برسیم و به سبب ترافیک، بیشتر از ۳ ساعت در راه مدام تمرین می کردیم. در ادامه گروه شکل گرفت؛ حسن زاهدی به پروژه افزوده شد و فیلم در فضایی کاملا جمع وجور فیلمبرداری شد تا ریتم و حس زندگی حفظ شود. به سبب محدودیت مالی هم سعی کردیم پروژه را در چند شب به پایان برسانیم و در نهایت اواخر اسفند فیلمبرداری شروع شد. پس از پایان فیلمبرداری هم نسخه نهائی توسط حمید برزگر تدوین شد.
سینمای «هنروتجربه» یعنی آزمون و خطا
سخائی در رابطه با روند تکمیل فیلم بعد از پایان فیلمبرداری بیان کرد: پس از نخستین تدوین، فیلم را به چند نفر نشان دادیم و برپایه بازخوردها تصمیم گرفتیم اپیزود دوم را باردیگر فیلمبرداری نماییم. برای من همین فرایند، معنای حقیقی سینمای «هنروتجربه» است؛ این که فیلم در راه ساخت همچنان زنده باشد و امکان تغییر و کشف داشته باشد.
وی افزود: در چنین سینمایی، تجربه گرایی به معنای بی برنامگی نیست. اتفاقاً فقط کسانی می توانند وارد این فضا شوند که تجربه حرفه ای کافی داشته باشند، چون باید بتوانند با کمترین امکانات، مستقل و چریکی کار را جلو ببرند و از تکرار و باردیگر سازی هم نترسند. در سینمای حرفه ای همه چیز از قبل مشخص است اما در سینمای «هنروتجربه» امکان دارد حتی سر صحنه مسیر قصه تغییر کند.
این کارگردان در رابطه با حضورش بعنوان بازیگر در فیلم توضیح داد: ابتدا قصد داشتم بازیگر دیگری این نقش را ایفا کند اما احساس کردم اگر خودم بازی کنم، همزمان می توانم جریان اجرا را کنترل و هدایت کنم. تمرین های زیادی با نسیم ادبی داشتیم و گاهی حین اجرا بداهه هایی اضافه می کردم که او هم به خوبی ادامه می داد. همین شیوه اجرا کمک کرد فیلم به فضای مستند و رئالیستی نزدیک تر شود. پس از بازتدوین توسط حمید برزگر باردیگر پیشنهادهایی برای تغییر عنوان شد اما در نهایت تصمیم گرفتم فیلم را بیشتر از این دستخوش تغییر نکنم و به نسخه نهائی برسم.
تاکید بر اعلام ساخت فیلم بدون پروانه ساخت
این فعال سینمایی در رابطه با دلیل زمان بر شدن فرآیند اکران فیلم به مدت ۷ سال اظهار داشت: این مورد ناشی از اشتباه خودم در اعتماد به یک تفکر آماتور که ادعای حرفه ای بودن داشت، رخ داد که ۷ سال فیلم را به گروگان گرفته بود. هر فیلمی که امکان اکران عمومی نداشته باشد الزاماً اثر «هنروتجربه» نیست؛ این نوع سینما از مرحله ایده و تولید تا اجرا، منطق و ساختار متفاوتی دارد.
سخائی در ادامه در رابطه با روند دریافت مجوز و اکران فیلم اظهار داشت: در نهایت پروانه فیلم به نام خودم صادر شد و شورا هم با فیلم موافقت نمود. در عین حال ترجیح دادم به سبب احترام حرفه ای، نام سعید هاشمی بعنوان تهیه کننده حفظ شود، چون او اولین کسی بود که به من اطمینان داد می توان این فیلم را ساخت و بعد برای دریافت مجوز اقدام نمود. همینطور از امیرحسین علم الهدی و کوشا دهقان برای همراهی در راه اکران فیلم قدردانی می کنم.
سخائی در رابطه با مشکلات دریافت پروانه نمایش هم اظهار داشت: با ۲ نفر وارد همکاری شدیم که یکی حرفه ای بود و دیگری فقط ادعای حرفه ای بودن داشت. از ابتدا تاکید کردم صادقانه اعلام کنند فیلم بدون پروانه ساخته شده اما آنها تصور می کردند بهتر است حقیقت گفته نشود. همین تصمیم اشتباه، مسیر فیلم را پیچیده و چندین سال روند دریافت مجوز را متوقف نمود. بعدها حتی بدون هماهنگی، فیلم را به چند جشنواره فرستادند و عملا پروژه در وضعیتی بلاتکلیف قرار گرفت.
رفتار غیرحرفه ای تهیه کنندگان پروژه را چند سال معطل کرد!
وی در رابطه با ادامه مسیر دریافت مجوز فیلم اظهار داشت: پس از رد شدن درخواست پروانه ساخت، اختلاف ها با تهیه کنندگانی که قرار بود مراحل قانونی کار را پیگیری کنند، بیشتر شد. به اعتقاد من، بخش زیادی از مشکلاتی که برای فیلم پیش آمد ناشی از رفتار غیرحرفه ای و ناآشنایی با سازوکار سینمای مستقل بود؛ موضوعی که سبب شد پروژه چند سال معطل بماند. حتی بدون هماهنگی همین تهیه کننده ها که خویش را صاحب اثر می دانستند، فیلم را به چند جشنواره خارجی فرستادند و بعدها متوجه شدم جوایزی هم در بخشهایی مثل بازیگری، کارگردانی و فیلم نامه گرفته است اما شخصاً هیچ گاه دغدغه اصلی ام جشنواره نبوده است. من معتقدم فیلم باید اول برای مخاطب ساخته شود و بعد اگر مسیرش به جشنواره رسید، اتفاق خوبی است اما این که از ابتدا فیلم فقط برای جشنواره ساخته شود، به سینمای مستقل لطمه می زند.
سخایی متذکر شد: امروز معتقدم خودم هم در این اتفاق مقصر بودم چون باید بیشتر پای باور و روشی که به آن اعتقاد داشتم، می ایستادم. پس از حدود ۶ سال، شخصاً پیگیری کار را برعهده گرفتم و با برخی مدیران سینمایی گفتگو کردم و شفاف توضیح دادم که فیلم به صورت زیرزمینی ساخته نشده است. در نهایت فیلم ابتدا در شورای ساخت، سپس شورای نمایش بررسی گردید و مجوز اکران گرفت. بی انصافی است اگر از برخورد حرفه ای و همراهی مسئولان سازمان سینمایی در این راه یاد نکنم.
درباب «کاسبی جشنواره ای»؛ جشنواره درخدمت سینماست یا بالعکس؟
این کارگردان با انتقاد از فضای جشنواره زدگی در بخشی از سینمای مستقل و کوتاه خاطرنشان کرد: متاسفانه در سالیان اخیر نوعی «کاسبی جشنواره ای» شکل گرفته که به اصل سینمای دغدغه مند لطمه زده است. به نظرم جشنواره باید در خدمت سینما باشد نه این که سینما در خدمت جشنواره قرار بگیرد. اولویت اصلی برای من همیشه اکران و ارتباط با مخاطب بوده است.
سخائی در رابطه با تجربه ساخت «ضابط» مطرح کرد: در سینمای «هنروتجربه» از همان اول باید با ذهنی انعطاف پذیر وارد مسیر شوید، چون امکان دارد شرایط تولید، لوکیشن یا حتی محدودیت بودجه مسیر فیلم را تغییر دهد. به اعتقاد من، «هنروتجربه»به معنای «سینمای ارزان» نیست بلکه سینمایی است که بتواند با کمترین هزینه اضافی و بر پایه توانایی گروه، پروژه را پیش ببرد. در چنین فضایی، کارگردان اگر شناختی از نویسندگی نداشته باشد، امکان دارد گرفتار شود چون مدام باید متناسب با شرایط، تغییراتی در فیلم نامه و اجرا ایجاد نماید. این تفاوت اصلی سینمای مستقل با ساختار حرفه ای رایج است که همه چیز از قبل در آن تعیین شده و برپایه برنامه ریزی ثابت جلو می رود.
تجربه سال ها دستیاری کارگردان در ایجاد نگاه حرفه ای به فیلمسازی
سخائی در ادامه ضمن اشاره به همکاری خود در کسوت دستیار با فیلمسازان مطرح، بیان کرد: سال ها بعنوان دستیار و برنامه ریز در کنار فیلمسازان حرفه ای کار می کردم؛ فیلمسازانی که حتی از نگاه و تحلیل دستیارشان هم استقبال می کردند و همین سبب شده بود با نگاهی سینمایی در آن فضای اجتماعی زندگی کنم. همینطور سال ها همکاری در پروژه های دانشجویی و مستقل، خصوصاً در دهه ۸۰، سبب شد یاد بگیرم چطور میتوان هزینه های تولید را مدیریت کرد و پروژه را با امکانات محدود به سر انجام رساند. همان تجربه ها بعدها در ساخت «ضابط» به کمکم آمد.
این دستیار کارگردان باسابقه سینما در رابطه با حضور در قامت کارگردان بعد از تجارب گوناگون در عرصه دستیار کارگردانی، توضیح داد: هر فردی که ادعای فیلمسازی دارد اگر تجربه دستیاری کارگردان یا فعالیت در گروه کارگردانی و پشت صحنه را نداشته باشد برای اثبات ادعای خود نیازمند یک دستیار کارگردان بسیار کاربلد است و به همین علت حال سینمای ما تبدیل گشته به مدعیان فیلمسازی که می خواهند فیلم اول خویش را بسازند و ابتدا برای دستیاران کارگردان های با تجربه که می خواهند فیلم بسازند مانع تراشی می کنند و یا تلاش دارند فیلم ساخته شده آنها اکران نشود. این مدعیان متوهم به جای آنکه از دستیاران و سینماگران استفاده حرفه ای کنند قصدشان سواستفاده حرفه ای است و در آخر با یک جهل ممتد می گویند مافیای سینما مانع از هنرنمایی و شکوفایی آنها شده است. به عبارت بهتر «شارلاتانیزم و دلالی در مدل امروزی» اتفاق می افتد.
سخائی در آخر اشاره کرد: فیلمساز در سینمای «هنروتجربه» اگر تهیه کنندگی را نشناسد و نتواند پروژه اش را تا مرحله اکران مدیریت کند، عملا درکی از این سینما ندارد. به اعتقاد من، فیلمسازی فقط ساختن یک فیلم نیست بلکه رساندن آن به مخاطب و اکران شدن قصه ای است که به تصویر کشیده شده و فیلمساز مستقل باید توانایی مدیریت این مسیر را هم داشته باشد.
فیلم سینمایی «ضابط» به کارگردانی رضا سخایی و تهیه کنندگی سعید هاشمی و کوشا دهقان و با بازی نسیم ادبی، شهرزاد صانع، رضا سخایی و سیامک صفری از چهارشنبه ۱۶ اردیبهشت در گروه سینمایی «هنروتجربه» اکران خویش را آغاز نموده است.
منبع: كنكور هنر
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب