در یادبود عبدی همه بودند، اما مدیریت نظم غایب بود!؟
به گزارش کنکور هنر، روز گذشته تهران شاهد یکی از باشکوه ترین و با این حال آشفته ترین مراسم های وداع بود. برای بدرقه ی پیکر هنرمند جاویدنام، اکبر عبدی، همه آمده بودند؛ از هنروران بی ادعا و بازیگران پیشکسوت تا اسطوره های ورزشی چون علی دایی و علی پروین... حضور بی نظیر مردم بار دیگر ثابت کرد که هنرمندان حقیقی، سرمایه های تمام نشدنی این سرزمین اند. اما در لایه های زیرین این شکوه، حقیقتی تلخ خودنمایی می کرد: فقدان مطلق نظم و مدیریت.
واقعیت این است که در مراسمی با این سطح از حساسیت و حضور چهره های ملی، «آشفتگی» دیگر یک اتفاق نیست، بلکه یک «انتخاب» مدیریتی است!
نمی توان حضور مردمی را که با عشق و اشتیاق برای یک عکس یا نگاهی از نزدیک آمده اند، مقصر دانست. مقصر اصلی، دستگاه و تشکیلاتی است که در ساختار مدیریت شهری و انتظامی، وظیفه پیش بینی و کنترل چنین تجمعاتی را بر عهده دارد اما گویا مقرر است باشند اما نباشند!؟چون روز گذشته به ظاهر متولیانی از شهرداری و انتظامی حضور داشتنداما بیشتر تماشاگر و یا برهم زننده نظم بودند وانگار قرار نبود مدیریتی درست و منظم و محترمانه ای برای این قشر وجود داشته باشد!
چگونه ممکنست برای بخش آغازین مراسم در مقابل تالار وحدت، کمی انضباط دیده شود اما بمحض حرکت به سوی آرامگاه و بعد مراسم ختم، همه چیز به حال خود رها شود؟ این تضاد نشان داده است که ما هنوز مراسم را برای «قاب دوربین ها» برگزار می نماییم، نه برای «حفظ حرمت» صاحب عزا و میهمانانش.
این نخستین بار نیست که شاهد چنین صحنه های زننده و برخوردهای دور از ادب هستیم. پیش از این در مراسم ختم مادر گرامی عموپورنگ نیز دقیقاً همین سناریوی رهاشدگی تکرار شد. وقتی یک خطا مدام تکرار می شود، دیگر نمی توان اسمش را اتفاق گذاشت؛ این یعنی سیستم های اجتماعی و امنیتی ما، برنامه ای برای صیانت از سرمایه های ملی در بین جمعیت ندارند.
هنرمندان و ورزشکاران ما، ویترین هویت ملی هستند. رها کردن آنها در بین ازدحامی که هیچ مسیر عبور یا حریم امنی برایش تعریف نشده، نه فقط بی احترامی به آنها، بلکه بی احترامی به مردمی است که برای یک وداع آرام آمده اند. روز گذشته همه آمده بودند، اما جای خالی «تدبیر» بالاتر از هر چیز دیگری توی ذوق می زد..
اگر مقرر است برای هنرمندان تراز اول کشور مراسمی در شأن آنها برگزار شود، مدیریت شهری باید فراتر از بنر زدن و داربست بستن عمل کند. امنیت، انضباط و حفظ حرمتِ حاضرین، کمترین توقعی است که از یک سیستمِ مدعی مدیریت می رود.
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب