باز هم فصل کنکور، باز هم تصمیماتی که آینده دانش آموزان را نشانه می رود
به گزارش کنکور هنر، هر سال با نزدیک شدن به کنکور، میلیونها دانش آموز و خانواده هایشان وارد حساس ترین مرحله زندگی تحصیلی خود می شوند؛ اما درست در همین زمان، باردیگر بحث هایی مطرح می شود که می تواند تمام برنامه ریزی های آنها را تحت تاثیر قرار دهد.
داوطلبی که ماه ها و سال ها برای ورود به رشته پزشکی تلاش کرده، برمبنای ظرفیتهای اعلام شده برنامه ریزی کرده و آینده خودرا بر پایه سیاستهای رسمی کشور ساخته است، ناگهان با موجی از اظهارنظرها درباره ی تغییر یا کاهش ظرفیت مواجه می شود.
سؤال جدی اینجاست: چرا تصمیماتی که مستقیماً با آینده جوانان ارتباط دارد، باید هر سال در آستانه کنکور باردیگر محل اختلاف و چانه زنی قرار گیرد؟
مصوبه افزایش ظرفیت پزشکی؛ تصمیمی که باردیگر در معرض تردید قرار گرفت
مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی در دی ماه ۱۴۰۳ درباره ی افزایش ظرفیت رشته های پزشکی و پیراپزشکی، با هدف پاسخ به نیازهای نظام سلامت، جبران کمبود پزشک و تقویت سرمایه انسانی کشور تصویب گردید. این تصمیم بعد از بررسی های کارشناسی گرفته شد و طبیعی بود که دانش آموزان و خانواده ها آنرا به عنوان یک سیاست رسمی و قابل اتکا مبنای برنامه ریزی خود قرار دهند. اما حالا با شروع باردیگر بحث کنکور، صداهایی برای تغییر مسیر این تصمیم به گوش می رسد؛ اتفاقی که این نگرانی را به وجود آورده است که باز هم آینده داوطلبان درگیر اختلاف میان نهادهای مختلف شود.
شورای عالی انقلاب فرهنگی؛ مصوبه می دهد اما در اجرای آن عقب می ماند؟
یکی از اشکالات جدی در سالهای اخیر، فاصله میان تصویب تصمیمات کلان و اجرای واقعی آن هاست. شورای عالی انقلاب فرهنگی به عنوان نهاد سیاست گذار، زمانی می تواند نقش مؤثر خودرا ایفا کند که علاوه بر تصویب مصوبات، توانایی پیگیری و تضمین اجرای آنها را هم داشته باشد. در موضوع افزایش ظرفیت پزشکی نیز، بعد از تصویب این سیاست، بنظر می رسید مسیر اجرا با هماهنگی دستگاه های مسئول دنبال شود؛ اما ادامه اختلافات و مطرح شدن باردیگر کاهش ظرفیت ها نشان میدهد که پیگیری اجرای مصوبات با ضعف هایی روبرو است. وقتی یک مصوبه رسمی بعد از مدتی باردیگر زیر سؤال می رود، این پیام به جامعه منتقل می شود که حتی تصمیمات کلان کشور هم ممکنست بدون ضمانت اجرایی باقی بمانند.
مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی؛ همیشه در ابهام
مشکل فقط یک تصمیم خاص نیست؛ مسئله، بی ثباتی در اجرای سیاست هایی است که بعد از طی فرآیندهای رسمی تصویب می شوند. جامعه انتظار دارد تصمیمات مهم آموزشی و سلامت کشور، بعد از اعلام شدن، وارد مرحله اجرا شوند؛ نه این که هر بار با تغییر شرایط یا فشار برخی مجموعه ها، باردیگر به نقطه اول بازگردند. این در شرایطی است که دبیر این شورا، حجت الاسلام والمسلمین خسروپناه، سابق از این با ذکر این نکته که اگر پزشک تربیت نکنیم، در بیست سال آینده پزشک را باید وارد نماییم، این مسئله را تبیین نموده بود. حالا سوال اینجاست، چگونه شورای عالی انقلاب فرهنگی توان اجرای مصوبات خودرا ندارد؟
زمانیکه مجریان و کارگزاران نتوانند در اجرای سیاستهای بالادستی گرفتار بحران و لطمه شوند، طبیعتاً نهادهای تصمیم گیر کلان کشور را زیر سوال خواهند برد.
دانش آموزان بازیچه اختلافات مدیریتی نیستند
پشت هر ظرفیت پزشکی، هزاران ساعت تلاش دانش آموزان و خانواده هایی قرار دارد که به تصمیمات رسمی اعتماد کرده اند. دانش آموزان نمی توانند هر سال منتظر بمانند تا ببینند کدام نهاد، کدام دانشگاه یا کدام مدیر درباره ی آینده آنها چه تصمیمی خواهد گرفت. آینده جوانان نباید قربانی اختلاف نظرهای مدیریتی، نبود هماهنگی یا تغییر ناگهانی سیاستها شود. این مسئله تنش های اجتماعی و فکری دانش آموزان-آیندگان کشور- را گرفتار بحران خواهد ساخت. چندی از حضور دانش آموزان در مقابل شورای عالی انقلاب فرهنگی جهت اعتراضات نگذشته است. این مسئله هم به خودی خود می تواند تن آفرینی نموده و در صورتیکه کشور در بحرانی مانند جنگ قرار دارد، قشر آینده ساز کشور را با ناامیدی مواجه سازد.
آغاز بحث های کنکوری و شروع باردیگر فشارها برای کاهش ظرفیت پزشکی
هم زمان با آغاز فضای کنکور، باردیگر زمزمه های کاهش ظرفیت پزشکی مطرح گردیده است. برخی مدیران دانشگاه های علوم پزشکی نسبت به افزایش ظرفیت ها انتقاد کرده اند و این نگرانی وجود دارد که به جای تمرکز بر حل مشکلات زیرساختی، اصل افزایش ظرفیت زیر سؤال برود. دانشگاه ها اساسا درباره ی امکانات آموزشی و شرایط اجرایی دغدغه هایی دارند، اما راهکار این مسائل، بازگرداندن کشور به نقطه ای نیست که دانش آموزان باردیگر قربانی بی ثباتی تصمیمات شوند.
برخی مسؤلان از فضای مبهم ایجادشده برای تغییر مسیر تصمیم استفاده می کنند
در حالی که بحث تعویق زمان برگزاری کنکور داغ و هیجانی است و می تواند مسیر زندگی بسیاری را گرفتار تغییر سازد، این نگرانی مطرح است که برخی مجموعه ها از این فضای مبهم برای فشار جهت تغییر تصمیم مصوب بهره گیرند. منظور ماهی گرفتن از آب گل آلودی است که لطمه فراوانی را برای کشور رقم خواهد زد. مسئله ظرفیت پزشکی یک موضوع صرفا مدیریتی نیست؛ این تصمیم با آینده جوانان، نیازهای نظام سلامت و اعتماد عمومی ارتباط مستقیم دارد.
فشارهای جدید؛ ضربه به تمرکز داوطلبان در حساس ترین زمان
دانش آموزان در ماه های منتهی به کنکور بیشتر از هر چیز به آرامش، ثبات و اطلاعات دقیق نیاز دارند. مطرح کردن مداوم تغییرات احتمالی درباره ی ظرفیت رشته های پرمتقاضی، تمرکز داوطلبان را می کاهد و فشار روانی مضاعفی به وجود می آورد. سیاستگذاری آموزشی نمی تواند بر پایه تصمیمات متغیر و پیام های متناقض پیش برود.
مهاجرت؛ هزینه بی ثباتی در راه موفقیت جوانان
یکی از دستاوردهای بی اعتمادی به مسیرهای داخلی، افزایش تمایل برخی جوانان بدنبال کردن موقعیت های تحصیلی و شغلی خارج از کشور است. وقتی جوانان احساس کنند مسیر پیشرفت داخلی ثبات ندارد و تصمیمات مهم ممکنست تغییر کند، طبیعی است که گزینه های دیگری را بررسی نمایند.
سردرگمی دانش آموزان؛ تهدیدی برای اعتماد اجتماعی
بی ثباتی در تصمیمات آموزشی فقط یک مسئله در ارتباط با کنکور نیست؛ این مورد مستقیماً با اعتماد عمومی ارتباط دارد. وقتی خانواده ها احساس کنند برنامه ریزی هایشان برمبنای تصمیماتی بوده که هر لحظه امکان تغییر دارد، نتیجه آن افزایش نگرانی و نارضایتی اجتماعی خواهد بود.
افزایش ظرفیت پزشکی؛ تصمیمی که باید اجرا شود، نه این که هر سال باردیگر بررسی شود
کشور برای آینده نظام سلامت به نیروی انسانی متخصص نیاز دارد. افزایش ظرفیت پزشکی در کنار گسترش زیرساخت ها، پیشرفت کیفیت آموزش و برنامه ریزی دقیق، می تواند یک لزوم ملی باشد. اما مهم تر از تعداد ظرفیت ها، مسئله اعتماد است؛ اعتماد دانش آموزانی که آینده خودرا برمبنای تصمیمات رسمی کشور می سازند. آینده یک نسل نباید در بین اختلاف دستگاه ها و تغییر مواضع مدیریتی معلق بماند. نگاه به اعتماد عمومی نسل آینده ساز در کشور زمانی به وجود می آید که تصمیمات دارای ثبات و دارای ابعادی مشخص برای منفعت عمومی باشند. بررسی ها نشان میدهد این بی ثباتب ها چیزی جز نارضایتی برای جامعه به دنبال نخواهد داشت. چونکه نه کاهش ظرفیت پزشکی، در زمانیکه کشور به آن نیاز دارد، یک منفعت عمومی است و نه تغییرات ناگهانی تصمیمات مهم و کلان، چیزی جز از میان رفتن ثبات به دنبال ندارد.
توجه به از بین بردن ابهامات اجرائی، سعی برای پیگیری سیاستهای بالادستی، تعامل و تثبیت سیاستها همچون مواردی است که باید در دستور کار شورای عالی انقلاب فرهنگی قرار گیرد. چیزی که تابحال نه همت آن در شورا موجود بوده است و نه دبیر شورا به این امر توجه جدی دارد.
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب